புதுவடிவம்

தீயிடல் இல்லை 
கல்லெறிதல் இல்லை 
ஆனாலும் 
அரசுகள் அசைகின்றன 

அடிதடி இல்லை 
ஆபாச வசவுகள் இல்லை 
எனினும் 
காளைகளின் பேரிறைச்சல் 
கடல் தாண்டியும் கேட்கிறது 

தலைவர்கள் எவருமில்லை 
ஆனாலும் 
தலைவர்களாகவே 
எல்லோரும் தெரிகிறார்கள் 

ஊழல்வாதிகளும் 
ஊடக நரிகளும் 
கபட வேஷதாரிகளும் 
கரையேற்றப்படுகிறார்கள் 
ஆனாலும் 
பகலிலும் இரவிலும் 
இவர்கள் மீதுதான் 
வெளிச்சம் பாய்ந்து கொண்டே இருக்கிறது 

மகாத்மாவின் அறப்போராட்டம் 
மெரினா மண்வெளியில் 
புதுவடிவம் பெறுகிறது 

இவர்களது கோரிக்கை மீது 
இருவேறு கருத்து இருக்கக்கூடும் 
ஆனாலும் 
இவர்களது போராட்ட வடிவத்தை 
எவராலும் புறந்தள்ள முடியாது 

உரிமைக்கானக் குரலை 
ஒலிப்பது எவ்வாறென்று 
அரிச்சுவடியை ஆத்திச் சூடியாய் 
அடுத்தத் தலைமுறைக்குத் தந்திருக்கிறார்கள் 

இனிவரும் போராட்டங்கள் எல்லாம் 
இவர்கள் போட்ட 
இராஜப் பாதையிலேயே 
எவருக்கும் இடையூரின்றிப் 
பயணிக்க வேண்டும் 
இல்லையெனில் 
இந்திய அரசியல்வாதிகளே 
ஈ எறும்பும் உங்களை மதிக்காது 

கற்று கொடுப்பது எங்கள் இனம் 
எங்களுக்கு கற்று கொடுக்க நினைப்பது 
அறிவீனம் என்பதை 
மெரினா மணல் துகள்கள் 
எதிரியாய் வரும் எவருக்கும் 
இனி உரக்க சொல்லும் 

வாடி வாசல் வழியாகப் 
புதிய வரலாற்றைப் 
படைத்திருக்கிறார்கள் 
எங்கள் இளம் காளைகள்!

அரக்க எச்சம்

வருவது
வலை என அறியாது
வாழ்விழக்கும் மீன்

வாழ்விழந்த மீனால்
வாழ்வுவுறும் வலைஞர்

எங்கிருந்தோ
இவரைக் குறி பார்க்கும்
இலங்கை அரக்கன்

உயிர்மைக்கான போராட்டம்
உடன்வரும் இடரை
உணர்வதில்லை

கொல்வதற்கும்
கொல்லப்படுவதற்கும்

நியாயங்கள் உண்டு

முன் இரண்டும்
இயற்கை அங்கீகரித்த
எல்லா உயிர்க்குமான
அடிப்படை விதி

மூன்றாவது மட்டும்
பரிணாம வளர்ச்சியில்
மனிதன் பெற்ற 
அரக்க எச்சம்!

முதுமையின் விழைவா

உன் வரவிற்கு பின்னர்
என்னுள்
எப்படி நிகழ்ந்தது
இந்த மாற்றம்?

உன்
கன்னங்குழிச் சிரிப்பில்
நான் ஏன்
கரைந்து போகிறேன்?

உன் சின்ன விரல்
ஸ்பரிசத்தில்
என் சிந்தனைக்குள்
தேனாறு பாய்வதெவ்வாறு?

மூடித் திறக்கும்
இமைகளுக்குள்ளும்
உன் முகம் மட்டும்
தெரிவதெப்படி?

என்
இதயத் துடிப்பில்கூட
உன் பெயரே
உரக்க ஒலிப்பது ஏன்?

பேரன் முகத்தில்
மகன் முகத்தை காணும்
முதுமையின் விழைவா?
அல்லது
காலம் காலமாய்
இதுதான்
இயற்கையின் இயல்பா?

பகலவனுக்கு பிரியாவிடை

(Crystal Sherriff என்ற ஆங்கில கவிஞர் Black Holes இன் பாதிப்பு குறித்து Goodbye to the Sun என்ற தலைப்பில் எழுதிய  நான்கு வரி கவிதை  உள்ளத்தை நெருடச் செய்யும்.அக்கவிதையின் தமிழாக்கத்தை இங்கு தந்திருக்கிறேன்.)

வானிலிருந்து அது வெளியே வந்தது

எனது சூரியனை கருமையாக்கியது

எனது வெளிச்சத்தை முடமாக்கியது

எனது பகலை கிரகணம் சூழ்ந்தது       

எனது இரவை  உருவாக்கியது

 கரும் பள்ளங்கள்

கண்ட அனைத்தையும் விழுங்கியது

எனது இதயத்தையும் சேர்த்தே!

உன்னால் உயரும்

                                       

வல்லமை மின் இதழில் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வு செய்யப்பட்ட கவிதை


புலியை முறத்தால் விரட்டிய
புறநானுற்றுப் பெண் கூட
ஈன்று புறந்தருதல் என் தலை கடனே
சான்றோனாக்குதல் தந்தையின் கடனே என
ஆணாதிக்க சிந்தனைக்குள்
அமிழ்ந்து போனாள்

போற்றா ஒழுக்கம் கொண்ட கோவலனைத்
தூற்றாது தலையிலேற்றித் திரிந்தாள் கண்ணகி
அடக்குதலும் அடுக்களையில்
முடக்குதலுமே தம் பணியென
எம் தலைமுறையினர்
சிறையிட்டுச் சிரித்தனர்

என் அன்புப் பேத்தியே
மாற்றங்கள் மலருகின்ற
மகத்தான தருணமிது
சமுதாயச் சன்னல்கள்
மெல்லத் திறந்து
முடங்கிக் கிடந்த நம்மீது
விடுதலை வெளிச்சத்தைப்
பாய்ச்சுகின்ற நேரமிது

இனி ஆணுக்கு நிகராக… அல்ல
அதை விடவும் மேலாகச்
சாதித்துக் காட்டிச்
சரித்திரம் படைப்பது
நம் கடமை!

ஆணினத்தின் பலவீனமாம்
கொலை களவு காமம் மது
இவற்றில் பங்கு கேட்பதல்ல
நாம் கோரும் பெண்ணுரிமை!

ஆடைக் குறைப்பும்
அலங்கார மாற்றங்களும்
அடிமை விலங்கொடித்த
அறிகுறிகள் ஆகாது!

ஜான்ஸி ராணி முதற்கொண்டு
சானியா மிர்சா வரை
சாதனைகளால் மட்டுமே
நினைவு கொள்ளப்படுகிறார்கள்

என் செல்லமே…!
அறிவியல் அரசியல்
இலக்கியம் ஆன்மீகம்
இன்னும் பல துறைகளில்
பெண்கள் கோலோச்சும் போதுதான்
நாம் கொண்ட துயரங்கள்
நம்மை விட்டு விலகும்!

வறுமையில் வாடும் பாட்டியின்
வார்த்தைகளா இவையென
நீ வியப்பது புரிகிறது
அறிவுக்கு வறுமையில்லை
என் அன்புச் செல்லமே!

நாளைய நாடு
பெண்களால் மட்டுமே மலரும்
நம்பிக்கை கொள்
உன்னாலும் இந்த உலகம்
உயரப் போகிறது ஒரு நாள்!

புத்தகங்கள்

 

   (வல்லமை இதழில் பாராட்டிற்குரிய கவிதையாகத் தேர்வு செய்யப்பட்ட கவிதை)

வண்ண வண்ண சிந்தனைகளை
வார்த்தெடுத்தப் புத்தகங்கள்
எண்ணக் குவியல்களால்
புரட்சிகளை உருவாக்கியப் புத்தகங்கள்
இன்று
கருப்பும் வெள்ளையுமாய் மாறிப் போனது
காலத்தின் கோலம்!

அன்று
வாய் மொழிச் சொற்களில்
வலம் வந்த சிந்தனைகள்
கல்லுக்குள் இடம் மாறி
ஓலைக்குள் உருமாறி
தொழில் புரட்சி ஈன்றெடுத்த
அச்சு இயந்திரத்தால்
காகிதத்திற்குள் புகுந்து
புத்தகமாய்ப் பரிணமித்தது!

புவியின் நிலை மாற்ற
புத்தகங்கள் ஆற்றிய பணி
போற்றற்குரியது!

இன்று
காகிதத்திலிருந்து
டிஜிட்டலுக்குத் தாவும்
அறிவியல் தருணம்!

வடிவ மாற்றமென்பது
இயற்கையின் இயல்பே

போர்டு ஐகானில் பயணிப்பவர்கள்
மாட்டு வண்டிகள்
மரணித்துவிட்டதே என்று
கவலை கொள்வதில்லை!
என்றாலும்
புத்தகங்களுக்கும்
நமக்குமான உறவை
எந்த டிஜிட்டலினாலும்
டெலிட் செய்ய முடியாது! 

புரையோடிய புற்று நோய்

காலில் செருப்பின்றி
மர நிழல்களை குடைகளாக்கி
பள்ளிச் சென்ற காலமெல்லாம்
பழங்கதையாகிவிட்டது

வணிகமய வாழ்வில்
நிசான் காரில்
வாழ்க்கைப் பறக்கிறது

அன்று
தெருவோர ஏழைக்கு
மதிய உணவை
மனமுவந்து அளித்ததும்
மற்றவர்க்கு உதவும்போது
ஏற்படும் மகிழ்வும்
இயல்பாய் இருந்தது

இன்றோ
இரக்கத்தோடு
உறக்கத்தையும் மறந்த
இலக்கில்லா ஓட்டமொன்று
எல்லாவற்றையும் தொலைத்தது

ஜோடிக்கப்பட்ட மேடையில்
ஆடம்பரப் பேச்சோடு
முதியோருக்கு நிவாரணம்
சொந்தத் தாயும் தந்தையுமோ
முதியோர் இல்லத்தில்

இப்படி
ஏய்த்துப் பிழைப்பவர்க்கே
சமூக அங்கீகாரமென்றால்
நம்முடைய வளர்ச்சி
புரையோடிப் போன
புற்று நோயை ஒக்கும்!

வேர்களில் விஷம் வார்த்தால்....

விண் வெளியை உழுது
வயல்களாக்கி
பெருங்கடல்களை தூர்த்து
மனைகளாக்கி
பெருமைப்படலாம்

ஆனால்
முன்னேற்றத்தின்
மறு பக்கத்தில்
பண்பை இழந்த மனிதம்
பரிதவித்துக் கொண்டிருக்கிறது

நட்பு கருணை ஈகை
ஒழுக்கம் உண்மை அன்பு
இவையெல்லாம்
காலாவதியான சொற்களாய்
அறிவிக்கப்பட்டு

காமம் துரோகம் களவு
கொலை கொள்ளை ஏய்த்தல்
இவையே வளர்ச்சியின் வழியாய்
முன்மொழியப்படுகிறது

பண்பில்லா வளர்ச்சி
சாக்கடையில் கலந்த
சந்தனமாகிவிட்டது

வேர்களுக்கு
விஷம் வார்த்தால்
விழுதுகள் என்ன
அமுதமாப் பொழியும் ?

உணர்வது எப்போது

     

                                     உணர்வது எப்போது

தன் வயிறு காய்ந்தாலும்

இயலாதவர்க்கு

இயன்றதை செய்யும்

எம் தமிழர் பண்பாடு 

எங்கே போனது

குடும்பங்களை இணைத்து

குதுகலித்தத் திருமணங்கள்

நீதி மன்ற வாயிலில்

நித்தம் மிதிபடுவதேன்

பசுவிற்கும் புறாவிற்கும்

நீதி தந்த எம் நெறிமுறை

பணத்திற்குள் கரைந்து

பாழானது எவ்வாறு

வள்ளலாரையே

சந்தேகித்த ஆன்மீகம்

போலிச் சாமியார்களுக்கு

புகலிடமானது ஏன்

ஏழைக்கு எழுத்தறிவித்தல்

இறைப் பணியே என்ற நாம்

கல்வியை காசாக்கும்

கலாச்சாரத்தை எங்கு கற்றோம்

 பண்பில்லா முன்னேற்றம்

பம்பர வாழ்க்கையாகி

தள்ளாடிச் சுற்றி

தானே கவிழும் என்பதை

என்று நாம் உணரப்போகிறோம்

அந்நிய அடிமை

            வல்லமை இணைய இதழில் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வு   செய்யப்பட்டது

செஸ் விளையாட்டில்தான்
உனக்கும் எனக்குமான
முதல் அறிமுகம்

அந்தக்கால ஆண்மைமிக்கத்
திரை கதாநாயகர்கள்
உன் மீதேறி கம்பீரமாய்
இசைத்த பாடல்கள்மீது
எனக்கு அளவற்ற காதல்

கிண்டி மைதானத்தில்
நீ நொண்டி அடித்து பலரை
 ஓட்டாண்டியாய் ஆக்கியதால்
ஜெமினி பாலம் ஓரமாய்
நீயும் சிலை வடிவானாய்

ஆனாலும் எனக்கொன்று
புரியவில்லை
ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மட்டும்
ஓடி விளையாடும்
எங்கள் ஜல்லிகட்டு காளைகள்மீது
எங்களவர் காட்டும் அக்கரை
இராணுவத்திலும் காவல்துறையிலும்
வீரர்களை வேதனையோடு சுமப்பதோடு
விருந்தினர் முன்னே நடனமும் ஆடும்
உன் மீது ஏன் பிறப்பதில்லை
ஓ    நீ
அந்நிய தேசத்திலிருந்து வந்த
அடிமை என்பதாலா

எங்களை அறியவில்லை

            வல்லமை இணைய இதழில் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வு                                            செய்யப்பட்டது

ஆண்டவன் பணிக்கு வந்த உன்னை
அங்காடித் தெருக்கள் தோறும்
கையேந்த வைத்த
கருணையற்றவர்கள் நாங்கள்

அன்பிற்கு நீ தந்த இசைவினை
அடிமை சாசனமென்று எண்ணி
உன்னை அடக்கி விட்டதாய்
போலிப் பெருமிதத்தில் புன்னகைக்கிறோம்

உன் பலம் உனக்குத் தெரியாதென
நிச்சயமாய் நம்பும் நாங்கள்
எங்கள் பலவீனங்களை
என்றுமுணர்ந்ததில்லை

அதனால்தான்
இயற்கையை வென்றுவிட்டோமென்ற
எங்கள் இறுமாப்பு
கொட்டிய மழையில்
முற்றிலுமாய் கரைந்தது
பண்பற்ற எங்கள் செய்கைகளால்
நீ பதற்றமடையும் பொழுதெல்லாம்
மதம் பிடித்துவிட்டதாய் அறிவித்து
மயக்க ஊசிப் போடுகிறோம்
ஆனால் நாங்களோ
மத வெறியுடனேத் திரிகிறோம்
மயக்க ஊசிப்போட மட்டும்
மருத்துவர் எவருமில்லை!

என்னவாக இருக்கும்

                    வல்லமை மின் இதழில் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வு செய்யப்பட்டது



பாரம்மா இங்கு வந்து
பாசத்துடன் யாரோ ஒருவர்
நம் படத்தை வரைந்து
வாசகங்கள் எழுதுமுன்
வந்த மழை காரணமாய்
ஓடிவிட்டார்போலும்!

பாசமென்றா நினைத்தாய்
பைத்தியக்காரி
ஆடுகள்தான் இங்கு
சிறுநீர் கழிக்கும் எனும்
எரிச்சல் எச்சரிக்கை
செய்ய நினைத்திருப்பார்கள்

அல்லது
படம் வரைந்து
பிச்சை எடுக்கும்
அந்தக் கிழவரின்
கைவண்ணமாய்
இருக்கக்கூடும்

நாளைய தேர்தலில்
நம் சின்னத்தில்
போட்டியிடும் வேட்பாளர்
சுவரில் முன்பதிவு பெற
தீட்டிய சித்திரமாய்
இருக்கலாம்

இல்லையெனில்
விரைவில் திறக்க இருக்கும்
கறிக்கடையின்
விளம்பரமாயும் இருக்கலாம்
இங்கிருப்பது நல்லதல்ல
வா வா
விரைந்து செல்லலாம்

மாயப்போராட்டம்

உன்னை நோக்கி
நாங்கள் வரும்போது
நீ ஓடுவதும்
எம்மை நோக்கி
நீ வரும்போது
நாங்கள் ஓடுவதும்
இது என்ன
\மாயப் போராட்டம்

வானுக்கு சென்ற நீ

வருவாயா என
எத்தனை ஆண்டுகள்
ஏங்கியிருக்கிறோம்
இன்று இப்படி
ஏரளாமாய் வந்து
போகமாட்டாயா என
புலம்ப வைத்தது ஏன்

கெடுப்பதும்
கெட்டாரை வாழவைப்பதும்
நீயே என்றான்
வான்புகழ் வள்ளுவன்
கெடுத்துவிட்டாய்
எப்பொழுது
வாழ வைப்பாய்?

நாளைய விடியல்

(   ((    

              (வல்லமை மின் இதழில் பாராட்டிற்குரிய கவிதையாக தேர்வு                
                                      செய்யப்பட்ட கவிதை)

பத்துப் பாட்டு

எட்டுத் தொகை

பதினெண் கீழ்கணக்கென

ஒரு கோடி

இலக்கியங்கள் இருந்தும்

மம்மி டாடியிலேயே

மகிழ்கிறது நம் இனம்

குழலினிது

யாழினிதென்பர்

தம் மக்கள்

ஆங்கிலம் பேச கேளாதார்

இதுவே

இன்றையக் குறளாய்

எங்கும் ஒலிக்கிறது

வாவ் என்ற ஒலியே

நம்

வாழ்வின் தரத்தை

நிர்ணயிக்கிறது

கத்திரிக்காயை

ப்ரிஞ்ஜால் என்பதே

அறிவின் அடையாளமாய்

அங்கிகரீக்கப்படுகிறது

அன்னை மொழியில் பேச

அவமானப்படும்

ஒரே இனமென

உலகெங்கும் நாம்

அறியப்படுகிறோம்

இந்த இழிநிலைகளை மாற்ற 

உயிரெழுத்துப் பழகும்

இளந் தளிரே

உன்னால் மட்டுமே முடியும்

மொழி என்பது

இனத்தின் இதயம்

இதயம் துறந்த இனம்

பிணமொக்கும் என்பதை

நம்மவருக்கு

உரக்க சொல்

நாளைய விடியலாவது

நன்மை பயக்கட்டும்!

புது வாள்

(வல்லமை இதழில் சிறந்த கவிதையாக தேர்வு செய்யப்பட்டது)

பூட்டுகளுக்குள் புதைந்துவிட 

நான்

புராண காலத்து பெண் அல்ல

பூமியைப் புரட்டிப்போடும்

புதுயுகத்தின் அடையாளம்!

நிலம் பார்த்து நடந்து

நித்திரையைத் துறந்து

சுயத்தை இழக்கும்

சோகச் சுவடல்ல நான்!

வானில் வலை வீசி

வரலாற்றை உருவாக்கும்

அடுத்தத் தலைமுறையின்

ஆரம்பம்!

வீட்டிற்குள் மாந்தரைப்

பூட்டிவைத்த விந்தை மனிதரை

புறக்கணித்த பாரதிப்  படையின்

புது வாள்!

அன்று

உள்ளே வைத்துப் பூட்டியது

எங்களை உறைய வைக்க

இன்று

வெளியே பூட்டுவது

எங்கள் இறகுகளை விரிக்க!

இறகு விரித்து

இன்னல் துடைப்போம்

பூட்டுகள் திறந்து

புது வழி அமைப்போம்!

இமைகள் இல்லா விழிகள்

மழை நீர் மாசுபட்டால்
பயிர்களின் உயிர்மை
பறிபோகும்

இமைகள் இல்லா விழிகள்
பார்வையை இழக்கும்

உமிழும் எச்சில்
கடவுளுருவாய்
காட்சி தந்தாலும்
வணக்கத்திற்குரியதாய்
அது ஏற்கப்படாது

கடையாணி இல்லா
வண்டிப் பயணம்
களிப்பைத் தராது

பளபளக்கும் பட்டாடைகள்
செத்தப் பூச்சிகளின்
சாபத்தையே தாங்கி நிற்கும்

கொள்ளை பணத்தில்
கோவில் கட்டினால்
கற்சிலைகள் இருக்கும்
கடவுள் இருக்காது

பண்புகள் இல்லா
நாட்டின் வளர்ச்சி
பண மேடாகி
அமைதியை இழக்கும்!

புதிய கீதை

            ( வல்லமை இணைய இதழில் இக்கவிதை, வெளியான வாரத்தின் பாராட்டிற்குரிய கவிதையாகத் தேர்வு செய்யப்பட்டது)
                           

அதர்மம் அழித்து

தர்மம் காக்க வந்த

புதிய தலைமுறை

கண்ணனே

காஷ்மிர் த்ரௌபதியின்

துகிலுரிய காத்திருக்கும்

பாகிஸ்தான் துச்சாதனனுக்கு

பாடம் கற்பிக்கப்போவது

எப்போது

ஜனநாயக களத்தில்

களைகளாய் உணரப்படும்

சமுதாயச் சகுனிகளை

சட்டத்தின் முன்

எப்பொழுது நீ 

கொண்டு வருவாய்

ஊழல்களிலிருந்து 

நாட்டை மீட்டெடுக்க

புதிய கீதையை

எப்போது நீ

புனையப் போகிறாய் 

மாறு வேடப் போட்டிக்காக

கண்ணன் வேடமிட்டால்

இத்தனை மனுக்களா

அடப் போங்கப்பா

தலை சுத்துது

நரகம்

                                 (எழுத்து.காம் இல் வெளியான கவிதை)

தூரத்தில் கேட்கும் ஹாரன் ஒலி 
பதைத்தெழும் பயணிகள் 
பிதுங்கி வழியும் கூட்டத்துடன் 
தள்ளாடி வந்து நிற்கிறது பஸ் 

பலாப்பழ ஈக்களாய் 
மூர்க்கமாய் மொய்க்கும் பயணிகள் 
எதிர்கால பயமின்றி 
ஏணியின் மீது ஏறும் 
இளைஞர் கூட்டம்! 

கூடையை உள்ளே தள்ள 
கோபமாய் கூச்சலிடும் 
மீன்கார மூதாட்டிகள் 

வேண்டுமென்றே இடித்தான் 
யதேச்சையாகத்தான் நடந்தது 
பட்டிமன்றப் பொருளாகி 
பதை பதைக்கும் பெண்கள் 

நெரிசலில் சிக்கிய 
இடுப்பு குழந்தையின் 
அடக்க முடியாத அழுகை 

சில்லரை இல்லை 
கண்டக்டரின் சிடுசிடுப்பு 
கொரிய செல்களின் 
கொலைவெறி கூச்சல் 

டாஸ்மாக் டான்சரின் 
ஆடை அவிழ்ப்பு 
அலங்கோலம் 

நாலே ரூபாயில் 
நரகம் பார்க்க வேண்டுமா 
எங்கள் காலை நேர 
நகரப் பேருந்தில் 
ஒரே ஒரு முறை 
பயணம் செய்யுங்கள்

உலகம் அன்றுதான் பேசும்

               (எழுத்து.காம் படக்கவிதைப் போட்டியில்  பங்குப் பெற்று                                               பரிசுப்  பெறத்தவறிய கவிதை)

பொங்கி வரும் சோகத்தை 
கண்களில் தாங்கி நிற்கும் 
கன்னியே நீ யார் 

எல்லையிலே இரவும் பகலும் 
எமக்காகப் போராடி 
உயிர் நீத்து மறைந்தாரே 
அந்த உத்தமரின் மகளா 

ஏழ்மையால் எல்லைத் தாண்ட 
இரக்கமற்ற ஆந்திரத்து காவலர்தம் 
குண்டு தாங்கி சரிந்தாரே 
அவரது செல்லக் குழந்தையா 

ஈழத்து தமிழ் மண்ணில் 
இனம் காக்க மடிந்த 
வீரம் செறிந்த வேர்கள் 
விளைவித்த விழுதா 

கடலுக்குள் எல்லை காட்டி 
கருணை இல்லா கயவர்களால் 
சுடப்பட்டு செந்நீரில் கரைந்தாரே 
எம்மீனவரின் இரத்த உறவா 

இனியொரு கவலை உனக்கு வேண்டாம் 
இழந்த தமிழினம் ஒருநாள் எழும் 
வழிகின்ற விழிநீரைத் துடைத்தங்கு 

வாழுகின்ற வழிதேடி வீரம் காட்டும் 
உலகம் நமக்காய் அன்றுதான் பேசும்!